"Relish" en "Savour": Smaak in het Elizabethaans Engels
In het Vroegmoderne Engels bestond "taste" (zelfstandig naamwoord en werkwoord) – maar de rijker, meer uitroepende termen waren "relish" en "savour" (Britse spelling; "savor" in het moderne VS-Engels).
Relish
- Zelfstandig naamwoord: Smaak, kenmerkende kwaliteit, genot van smaak. "A relish for the absurd."
- Werkwoord: Proeven met genot; grondig genieten. "He relished the challenge."
Savour
- Zelfstandig naamwoord: Smaak, geur, kenmerkende aard. "The savour of roasting meat."
- Werkwoord: Langzaam en bewust proeven/waarderen. "She savoured the moment."
Waarom ze belangrijk waren
"Taste" was functioneel (de zintuig). "Relish" en "savour" droegen esthetisch en moreel gewicht – discriminatie, waardering, kennis. "To have no relish for" iets betekende niet alleen een gebrek aan smaak, maar ook aan oordeelsvermogen.
Shakespeare gebruikt beide
- Hamlet: "A custom / More honour'd in the breach than the observance... a savour / Of the stale world."
- Sonnet 118: "To make our appetite more keen, / With eager compounds we our palate urge / ... / To relish the more."
Twee woorden. Een cultuurverhouding tot genot, gecodeerd.