Horror is geen formele poëziestijl of vast formaat (zoals sonnet, villanelle, haiku, ghazal). Je vindt "Horror Poëzie" niet in een taxonomie van prosodie.
Toch is horror een krachtige modus of thematische ader die dichters eeuwenlang hebben ontgonnen. Gedichten die horror-elementen bevatten – vrees, het onheimelijke, het gruwelijke, het bovennatuurlijke, viscerale angst – worden vaak "horrorpoëzie" of "donkere poëzie" genoemd, maar ze opereren binnen gevestigde vormen:
Waarom het werkt: Poëzie's compressie – beeld, ritme, stilte – concentreert angst. Een roman bouwt vrees op over 300 pagina's; een gedicht duwt je in 14 regels in de afgrond. De vorm is de drukkooker.