Shakespeare is in de eerste plaats toneelschrijver; zijn poëtische reputatie berust op de 154 sonnetten (1609) en twee epische gedichten: Venus en Adonis (1593) en De verkrachting van Lucrece (1594). Er is geen objectief "beste" gedicht, maar bepaalde sonnetten zijn eeuwenlang bewonderd:
Grootheid is subjectief; de reeks als geheel – haar verkenning van tijd, liefde, verraad en de kracht van kunst om te verwekelijken – is het ware meesterwerk.