Jane Yolen's gedicht "Karate Kid" trekt een parallel tussen de film's protagonist, Daniel‑San, en de dichter's eigen zoon. Beiden ondernemen een reis van zelfontdekking gedisciplineerde oefening – Daniel fysiek, de zoon metaforisch.
Het gedicht viert de universele waarde van doorzettingsvermogen, innerlijke kracht en de stille transformatie die voortkomt uit toegewijde inspanning.