Veel misverstanden over Engelse grammatica voort uit vreselijke herinneringen aan angstaanjagende leraren en moeilijke diagramoefeningen op de basisschool. Toch hoeft grammatica niet moeilijk of eng te zijn. Verscheidene basisregels worden vaak misbruikt die, wanneer begrepen, schrijven sterker en professioneler kunnen maken. Met oefening en zorgvuldige bewerking kunnen deze regels tweede natuur worden.
Onderwerp-werkwoord overeenkomst fouten komen het meest voor in twee situaties: wanneer een schrijver in haast is of het onderwerp en het werkwoord van een zin gescheiden zijn door een voorzetselbijvoeglijke zin. Onderwerp-werkwoord problemen kunnen de integriteit van het schrijven ondermijnen en het moeilijker maken voor lezers om te volgen. Een enkelvoudig onderwerp vereist een enkelvoudig werkwoord, terwijl een meervoudig onderwerp een meervoudig werkwoord vereist. Bijvoorbeeld: "Vriendelijke klantenservice is onze topprioriteit." Vervangen door een meervoudig onderwerp: "Vriendelijke klantenservice en betrouwbaarheid zijn onze topprioriteiten." De makkelijkste manier om deze fouten te vermijden is alle onnodige woorden in de zin mentaal te elimineren en je puur te richten op het onderwerp en werkwoord.
Er zijn twee typen voornaamwoorden: onderwerp voornaamwoorden en object voornaamwoorden. Onderwerp voornaamwoorden voeren een actie uit in de zin, object voornaamwoorden ontvangen de actie. Net als onderwerp-werkwoord fouten, kunnen schrijvers voornaamwoorden verwarren wanneer er veel informatie zit tussen het originele onderwerp zelfstandig naamwoord en het voornaamwoord dat het vervangt. Een van de meest voorkomende voornaamwoord fouten is het misbruik van "ik" en "mij". Bijvoorbeeld: "Jij en mij moeten naar de film." Het woord "mij" is onjuist in deze zin omdat het een object voornaamwoord is en niet het onderwerp kan zijn. Aangezien "ik" een onderwerp voornaamwoord is, moet de zin luiden: "Jij en ik moeten naar de film."
Lopende zinnen lijken misschien makkelijk te herkennen, maar het feit dat een zin erg lang is, betekent niet dat het een lopende zin is. Lopende zinnen zijn een reeks clausules, of stellings, aan elkaar geplakt zonder correcte leestekens. Grammar Girl geeft het volgende voorbeeld: "Ik ben een vrouw ik ben een vrachtwagenchef." Het splitsen in twee zinnen, een voegwoord toevoegen of een puntkomma gebruiken kan deze zin repareren. De keuze hoe de zin te repareren hangt af van persoonlijke stijl. Al deze voorbeelden zijn correct: "Ik ben een vrouw. Ik ben een vrachtwagenchef." "Ik ben een vrouw, en ik ben een vrachtwagenchef." "Ik ben een vrouw; ik ben een vrachtwagenchef."
Komma's zijn een van de meest overgebruikte leestekens in de Engelse taal. Een veelvoorkomende maar soms lastige manier van komma's gebruiken is twee hoofdclausules in een enkele zin te verbinden met een voegwoord en een komma. Als het voegwoord ontbreekt, is er een komma-spleet. Bijvoorbeeld: "Natalie wilde naar het theater gaan, Max wilde een film huren." Deze fout is eenvoudig te repareren door een voegwoord na de komma toe te voegen: "Natalie wilde naar het theater gaan, maar Max wilde een film huren."
De puntkomma, vergelijkbaar met de komma, is een ander misbegrepen en overgebruikt leesteken. De puntkomma wordt gebruikt om twee gerelateerde zinnen te verbinden zonder voegwoord. Het wordt vaak gebruikt om stijl te variëren wanneer een schrijver merkt dat hij te veel korte zinnen of te veel voegwoorden heeft. Echter, de zinnen moeten gerelateerd zijn om een puntkomma te gebruiken. Bijvoorbeeld: "Susan fietste; ze vroeg zich af of de regenwolken voor haar rit thuishouden."