Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Auteurs

Hoe je 'ik' vermijdt in een narratief

Veel typen narratieven bevatten niet het voornaamwoord eerste persoon "ik." Veel grote romans, van Jane Austen’s "Pride and Prejudice" tot Leo Tolstoj’s "War and Peace," zijn niet in de eerste persoon. Hoewel "ik" bijna altijd voorkomt in persoonlijke narratieven, gebruiken schrijvers van andere non-fictie vaak de derde persoon. Een excentrische Amerikaanse auteur, Henry Adams, kleinzoon van president John Quincy Adams, schreef zelfs zijn autobiografie zonder een keer "ik" te gebruiken. Om "ik" in een narratief te vermijden, vermijd het schrijven over jezelf of schrijf over jezelf op een losgelijde, impersonlijke manier.

Instructies

  1. Bekijk bekende voorbeelden van narratieven die geen "ik" gebruiken. Tallooze klassieke romans zijn in de derde persoon, evenals veel grote narratieve werken van geschiedenis en biografie. Je zult ontdekken dat het vermijden van "ik" niet noodzakelijk voorkomt dat je je eigen perspectief in een narratief injecteert; het maakt het alleen moeilijker. Jane Austen is beroemd voor het gebruik van een techniek genaamd "vrije indirecte rede" om haar personages hun meningen te laten uiten alsof ze "ik" gebruikten terwijl ze dat niet doen. Veel van James Joyce’s klassieke korte verhalen, inclusief "Little Cloud" en "The Dead," verschijnen in een derde-persoonstijl die nog steeds inzicht geeft in de gevoelens van hun protagonisten. Henry Adams noemt zichzelf "Adams" en "de particuliere secretaris" in plaats van "ik" door heel zijn autobiografie.

  2. Plaats je buiten het narratief. Als je gebeurtenissen beschrijft waar je niet aan deelt, zoals de val van Rome, vermijd dan je mening of perspectief te injecteren. Als je anderzijds over je eigen leven schrijft, focus op wat mensen anders dan jij in de scène deden die je beschrijft. Bijvoorbeeld, als je over je achtste verjaardagsfeestje schrijft, verwijs naar mensen zonder eerste-persoon voornaamwoorden – zoals "de oude vrouw" schrijven in plaats van "mijn grootmoeder".

  3. Beschrijf alles. Een voordeel van het niet gebruiken van "ik" is dat, omdat je je niet hoeft te bezighouden met het direct rapporteren van je eigen inzichten, je de tijd kunt nemen om bijna alles anders in een scène vast te leggen. Beschrijvingen vereisen geen gebruik van "ik." Je kunt de volgende zin herschrijven: "Ik zag twee heerlijk uitziende taarten op een tafel zitten" als "Op een tafel zaten twee grote taarten bedekt met roze glazuur." Let op dat de eerste subjectiever is – je zegt dat de taarten "heerlijk uitzien" omdat jij denkt dat ze dat zijn – terwijl de tweede objectiever is. Je geeft simpelweg de kleur van de taarten.

Auteurs

Related Categories