Auteurs van stijlgidsen, van Strunk en White in "The Elements of Style" tot Stanley Fish in "How to Write a Sentence (and How to Read One)," hebben schrijvers bekritiseerd voor het gebruik van vage taal. Een manier om de helderheid van je schrijven te vergroten, is je gebruik van onnauwkeurige werkwoorden te elimineren. Om exacte werkwoorden te gebruiken, moet je actieve werkwoorden gebruiken waar mogelijk en koppelwerkwoorden (is, zijn, was, waren) alleen als absoluut noodzakelijk.
Vermijd de constructies "er is," "er zijn," "er was" en "er waren." Deze onnauwkeurige zinnen stellen slechts vast dat er iets bestaat. Actieve werkwoordconstructies kunnen dit bereiken en bovendien je lezer vertellen wat iets doet. Om een zin geframed rond "er is" en vergelijkbare constructies te herzien, is het vaak nodig om een ander onderwerp voor je zin te kiezen. Bijvoorbeeld, in plaats van "Er is oppositie tegen de wet in de Senaat," schrijf "Republicanen in de Senaat staan de wet tegenover."
Vervang combinaties van koppelwerkwoorden en bijvoeglijke naamwoorden door enkele actieve werkwoorden. Veel zinnen worden onnodig woordenrijk als schrijvers kiezen om hun betekenis uit te drukken met een combinatie van koppelwerkwoorden en bijvoeglijke naamwoorden in plaats van met actieve werkwoorden alleen. Je kunt je koppelwerkwoord en bijvoeglijk naamwoord paar vaak vervangen door een enkel actief werkwoord dat dezelfde positieve of negatieve connotaties vermittelt, weliswaar op een beknoptere manier. Bijvoorbeeld, in plaats van "Dit is goed volgens hem," schrijf "Dit bevalt hem."
Zoek specifieke, aansprekende actieve werkwoorden om generieke of vervaagde te vervangen. Bijvoorbeeld:
In plaats van "De journalist zegt slechte dingen over zijn vijanden," schrijf "De journalist fustigeert zijn vijanden." Fustigeren betekent "strafsen of kloppen."
In plaats van "Ze hielden de resultaten," schrijf "Ze mewde de resultaten." Mewen betekent "wegstoppen, insluiten, omringen; verbergen, verborgen houden."
In beide gevallen resulteert het gebruik van een exact werkwoord in meer expressieve en interessante taal.
Let op de connotaties van specifieke werkwoorden. Guffaw en chuckle betekenen bijvoorbeeld allebei in grote lijnen "lachen," maar je moet noteren dat hun specifieke betekenissen behoorlijk verschillen. "Guffawen" betekent "luid of boisterus lachen; grof of hard lachen," terwijl "chucklen" betekent "op een onderdrukte manier lachen; tegen zichzelf in lachen; onarticulate tekens van juiching of triomf maken of tonen."