Een memo is een kort document of briefing waarin een schrijver gebeurtenissen of observaties over een onderwerp vastlegt. Het kan ook overtuigend werken en een lezer leiden tot een beslissing op basis van de gepresenteerde punten. Een memo heeft een bredere context dan een essay – een kort stuk vaak vanuit persoonlijk perspectief over elk onderwerp, van politieke vrijheid tot favoriete hondenrassen (volgens de Pennsylvania State University "Style for Students" gids). Om een memo te schrijven vanuit een essay, bekijk je de hoofdpunten en hun effect op de lezer.
Lees het hele essay. Markeer wat je de hoofdpunten vindt. Is het meer anekdotisch? Selecteer dan de kernideeën van de verhalen.
Noteer de hoofdpunten in je notitieboek of tekstverwerker. Bij een essay over politieke hervorming: gooi zwakkere of minder goed onderbouwde argumenten weg – ze vervuilen de memo.
Maak een outline. Vorm een raamwerk voor hoe de memo eruit moet komen. Sommige memo's lezen als essays, maar zijn partijdiger en objectiever.
Ordent de punten chronologisch, analogisch of systematisch. Houd de aandachtsspanne van de lezer in gedachten. Begin met een schokkende of inspirerende openingszin. Daarna inkorten tot het volgende grote punt.
Schrijf een ruwe versie. In de marge zet je ideeën die niet in het essay stonden. Voor een opdracht: vraag toestemming om extra punten toe te voegen.
Onderstreep je punten. Als je een belangrijk punt maakt, communiceer die enthousiasme. Gebruik korte, duidelijke, goed geschreven zinnen.