Bekende Japanse schrijvers uit de 19e eeuw: Van Edo tot Meiji
De 19e eeuw (Edo tot Meiji) zag de Japanse literatuur overgaan van pre-moderne populaire fictie tot moderne, westers-beïnvloede vormen. Sleutelpersonages spannen beide era's.
Laat-Edo / Vroeg 19e eeuw (Gesaku populaire fictie)
- Kyokutei Bakin (1767–1848) — Nansō Satomi Hakkenden, episch historisch fantasie.
- Ryūtei Tanehiko (1783–1842) — Nise Murasaki Inaka Genji, parodie op Genji.
- Jippensha Ikku (1765–1831) — Tōkaidōchū Hizakurige, komisch reizenverhaal.
- Santō Kyōden (1761–1816) — Gesaku-satiricus, illustrator.
- Motoori Norinaga (1730–1801) — Nativist scholar, Kojiki-den.
- Ueda Akinari (1734–1809) — Ugetsu Monogatari, bovennatuurlijke verhalen.
Vroegere invloedrijke figuren
- Ihara Saikaku (1642–1693) — Koopmansklassen-realisme.
- Matsuo Bashō (1644–1694) — Haiku-meester.
Laat 19e eeuw: Modernisering
- Futabatei Shimei (1864–1909) — Ukigumo (Wolken), eerste moderne roman.
- Mori Ōgai (1862–1922) — Maihime (De Danseres), Westerse literatuurstijl.
- Natsume Sōseki (1867–1916) — Kokoro, Botchan; vader van moderne Japanse roman.
Deze schrijvers overbruggen feodale verhalen en moderne literatuur, reflectorend Japan's radicale transformatie.