Peter Cornelius: Componist, Dichter, en Theoreticus van 19e-Eeuwse Duitse Muziek
Peter Cornelius (1824–1874) ontwijkt eenvoudige categorisering. Een componist van lyrique gratie, een dichter van literaire meriet, en een theoreticus van analytische rigueur, bezit hij een unieke nis in het Duitse Romanticisme.
Belangrijkste Werken
Opera's
- Der Barbier von Bagdad (1858) – Komisch meesterwerk, nog steeds uitgevoerd
- Gunlöd (1874) – Onvoltooid bij overlijden
Orkestraal en Kameermuziek
- Symfonie in G mineur, Op. 5 (1852)
- Sinfonietta in A, Op. 10 (1854)
- "Overture to a Tragedy," Op. 12 (1856)
- Strijkkwintet in D mineur (1853)
- Pianotrio in A majeur, Op. 11 (1854)
Liederen en Koor
- Lieder: "Wehmut," "Trauerweide," "Auf einer Wanderung"
- Die Auferstehung (1873) – Oratorium
Theoretisch Schrijven
- Die Lehre von der musikalischen Form (1859) – Traktaat over muzikale vorm
Cornelius beweegde in kringen met Liszt en Wagner, maar behield een onafhankelijke stem — meer Schubertiaans dan Wagneriaans in zijn melodische intimiteit. Zijn liederen, in het bijzonder, verdienen bredere gehoor.