Manasa Mangal is een gevierd episch gedicht in het Bengaals, gecomponeerd in de 16e eeuw door de dichter Mangalkanon Chakrabarti. Het werk vertelt het leven, avonturen en goddelijke interventies van de Hindoe-slangengodin Manasa, mengend mythologie, folklore en maatschappelijke commentaar.
Als een Mangal Kavya (zegeningengedichten), werd het traditioneel voorgedragen in rituelen om de godin's zegenen voor bescherming en voorspoed in te roepen. Chakrabarti's compositie wordt opgemerkt voor zijn narratieve kracht, devotionele vurigheid, en weerspiegeling van middeleeuwse Bengaalse samenleving. Het blijft een hoeksteen van Bengaalse literatuur en een vitale bron voor het begrijpen van de regio's godsdienstige en culturele geschiedenis.