Dood Van Een Handelaar won de 1949 Pulitzer Prijs voor Drama. De auteur is Arthur Miller. Het stuk is stevig geankerd in de Modernistische periode (vroeg-tussen 20e eeuw), niet Post-Modernisme.
Miller's tragedie van Willy Loman verbrak de klassieke vorm – gebruikmakend van expressionistische tijdsschuivingen, gefragmenteerde herinnering, en de gewone man als tragische held. Het definieert Amerikaans Modernistisch theater: psychologisch complex, sociaal kritisch, formeel innovatief.
Post-Modernisme in drama ontstaat later (1960s+), gekenmerkt door pastiche, meta-theatraliteit, en deconstructie – denk aan Beckett, Pinter, of later, Shepard. Miller's realisme-binnen-expressionisme is een hoogtepunt van Modernisme.