Toonaangevende componisten van de Klassieke Periode (1730–1830)
Belangrijke Figuren van de Klassieke Tijdperk
De Klassieke periode (ca. 1730–1830) wordt gekenmerkt door helderheid, balans en formele structuur (sonatavorm, symfonie, strijkwartet). Drie reuzen domineren, maar voorgangers en tijdgenoten vormden de stijl.
Overgang / Vroege Klassiek (ca. 1730–1770)
- Christoph Willibald Gluck (1714–1787) – Operahervorming (Orfeo ed Euridice), eenvoud boven ornamentatie.
- Johann Christian Bach (1735–1782) – "Londense Bach", beïnvloedde jonge Mozart; galante stijl.
- Carl Philipp Emanuel Bach (1714–1788) – Empfindsamer Stil, klavecimbelsonates, Haydn's idool.
- Joseph Haydn (1732–1809) – Vroege symfonieën/kwartetten; "Vader van de Symfonie/Strijkwartet."
- Wolfgang Amadeus Mozart (1756–1791) – Wonderkindwerken; volwassen stijl vanaf ~1773.
Hoog-Klassiek / Wense Klassiek (ca. 1770–1830)
- Joseph Haydn – 104 symfonieën, 68 kwartetten, The Creation, The Seasons. Vormde formules.
- Wolfgang Amadeus Mozart – 41 symfonieën, 27 pianoconcerten, 22 opera's, Requiem. Perfectioneerde melodie/vorm-synthese.
- Ludwig van Beethoven (1770–1827) – Brug naar Romantiek. 9 symfonieën, 32 pianosonates, 16 kwartetten. Uitgebreide vorm, harmonie, expressie.
Andere Opvallende Tijdgenoten
- Luigi Boccherini (celloconcerten, kwintetten)
- Muzio Clementi (pianosonates, pedagoge)
- Johann Nepomuk Hummel (pianoconcerten, Beethoven-rivaal)
- Antonio Salieri (opera's, leraar van Beethoven, Schubert, Liszt)
- Franz Schubert (1797–1828) – Laat-Klassiek/Vroege Romantiek; liederen, symfonieën, kamer muziek.
Kenmerkende Trekken van de Epoche
- Homofone textuur (melodie + begeleiding).
- Sonata-allegro vorm (expositie, doorwerking, herhaling).
- Gestandaardiseerd orkest (strijkers, paren houtblazers, hoornen, pauken).
- Helderheid van fraasstructuur (antecedent/consequent).
Haydn, Mozart en Beethoven vormen de "Eerste Wense School" – de kern van het Klassieke repertoire.