1. Om zichzelf vrij en experimenteel uit te drukken: Cummings was een rebel tegen traditionele poëtische vormen en conventies. Hij wilde zich losmaken van de beperkingen van grammatica en interpunctie en nieuwe manieren verkennen om zichzelf uit te drukken. Hij gebruikte onconventioneel hoofdlettergebruik, typografie en zinsstructuur om een meer dynamische en diepgewortelde leeservaring te creëren, die het ritme en de energie van zijn gedachten weerspiegelde.
2. Om de menselijke ervaring te verkennen: Cummings schreef over liefde, verlies, vreugde, wanhoop en de complexiteit van menselijke relaties. Hij was diep geïnteresseerd in het individu en zijn plaats in de wereld en schreef vaak vanuit het perspectief van de buitenstaander of de underdog. Zijn gedichten onderzochten thema's als vrijheid, individualiteit en de schoonheid van het dagelijks leven.
3. Om de schoonheid van het gewone te vieren: Hij zag poëzie als een manier om het alledaagse te verheffen, magie te vinden in de simpele dingen en de schoonheid van de natuur te waarderen. Cummings omarmde de ritmes van de spraak en verwerkte omgangstaal en straattaal in zijn werk, waardoor zijn gedichten herkenbaar en toegankelijk werden.
4. Om deel te nemen aan sociaal commentaar: Cummings was een scherp waarnemer van de samenleving en maakte zich grote zorgen over zaken als oorlog, onrecht en het verlies van onschuld. Hij gebruikte zijn poëzie om zijn verzet tegen deze kwesties te uiten en om individuele vrijheid en de kracht van liefde te verdedigen.
5. Om te inspireren en verbinding te maken met anderen: Cummings geloofde in de kracht van kunst om mensen te verbinden en hoop en verandering te inspireren. Zijn gedichten weerspiegelden vaak zijn eigen persoonlijke worstelingen en triomfen, waardoor ze herkenbaar waren voor een breed publiek.
Uiteindelijk schreef EE Cummings om trouw te blijven aan zichzelf en zijn visie op poëzie. Hij wilde lezers uitdagen, inspireren en op nieuwe manieren over de wereld laten nadenken. Zijn werk is een bewijs van de transformerende kracht van taal en de blijvende geest van het menselijk hart.