Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Literatuur

Uiteenlopende Rollen van Mannen en Vrouwen in Gothische Literatuur

De gothic fictie genre, populair in Engeland tussen 1790 en 1830, is vernoemd naar de locaties waar de verhalen vaak plaatsvinden: oude herenhuizen, kastelen en abdijen die als 'barbarische' architecturale vormen beschouwd werden in vergelijking met klassieke vormen. Echter, gothic onderwerp bezigt zich vaak met de strijd van vrouwen in een overheersend patriarchaal samenleving. Vele van de genres auteurs waren vrouwen, sommigen, zoals George Eliot, schreven onder mannelijke pseudoniemen, wat een unieke blik gaf op de uiteenlopende rollen van mannen en vrouwen in het Engelse samenleving van die tijd.

Maatschappelijke Setting

Gothic romans spelen zich af in het patriarchale samenleving van laat-18e en vroege-19e eeuw Engeland. Horace Walpole, in zijn 'The Castle of Otranto' (1764), zette de toneel voor de genres aflegge, middeleeuwse settings vol met mannelijke schurken en onschuldige heldinnen. Vanwege de controle die mannen over de samenleving hadden, worden ze vertegenwoordigd als heerserijzuchtig, gewelddadig en broedend, gegeven de vrije loop van hun sociale status. Vrouwen werden als onderdanige wezens beschouwd, en een triomf van het gothic genre is het feminisme, waar vrouwen, door hun 'geidealiseerde morele deugden', zich losmaken van hun mindere positie.

Mannelijke Rollen

Veel van de gothic mannelijke karakterisatie draait om het archetype van de bezittende adel: heren en koningen van hun landgoederen, en vertegenwoordigers van de mannelijke maatschappij's heerschappij over vrouwen. Gothic mannelijke personages hadden macht en dwongen vrouwelijke personages vaak tot ondenkbare daden en aanvallen op hun deugdzaamheid, inclusief gedwongen huwelijk en criminele daden. Deze eisen dwongen de vrouw vaak tot hysterie: flauwvallen, schreeuwen of absolute angst. In bepaalde gothic romans wordt deze tirannieke man vaak verslagen door de vrouw, en soms in overeenstemming gebracht met de vrouwelijke kant. Charlotte Brontës 'Jane Eyre' is een perfect voorbeeld van dit formaat.

Vrouwelijke Rollen

De vrouwelijke rol in gothic literatuur is complexer dan de mannelijke. Hoewel nog steeds vertegenwoordigd door archetypen, zoals de vervolgde maagd, femme fatale en de deugzame moederfiguur, wordt de karakters vastberadenheid en identiteit vaak bepaald door het type mannelijke tirannie dat op hen wordt uitgeoefend. Deze verkenning van vrouwelijke identiteit binnen een samenleving die hen onderdrukt, definieert hun rol in het gothic genre. Hoe hun waardigheid en waarden behouden blijven, en vaak winnen, terwijl mannelijke personages vaak breken in hun verlangen naar, en behoefte aan, de vrouwelijke personages, is waar de rollen uiteenlopen, een feministische wending nemend in een mannelijk gedomineerde literaire samenleving.

De Vrouwelijke Gothic

Volgens Bette B. Roberts' artikel 'Gothic Fiction (1780-1830)' domineerden vrouwelijke auteurs en lezers de gothic fictie, in schril contrast met de domestische romans van die tijd, die vrouwenrollen in de laat-18e-eeuwse Engelse samenleving versterkten. Roberts schrijft ook hoe de gothic uiteindelijk de uitdrukking werd van vrouwen onderdrukte vrees, angsten en daadwerkelijke onderdrukking in deze mannelijke gedomineerde samenleving. Echter, veel auteurs schreven conservatief om hun sociale reputatie en respectabiliteit te behouden, en accepteerden de maatschappelijke posities van vrouwen van geidealiseerde morele deugd, alsook juridische en economische ondergeschiktheid.

Literatuur

Related Categories