Elk argument dat ingaat tegen een gevestigde set waarden of regels die door de meerderheid (of tenminste de kant met de meeste invloed) van de bevolking wordt onderschreven en geglaubierd, zal intense scrutinisering, kritiek en pure haat te zien krijgen. De beweging voor vrouwenrechten begon pas in de jaren 1790s effectief te worden, toen de constante discussie over systemen van vrouwelijke onderwijs en sociaal beleid niet meer werd tegemoetgemaat met hetzelfde niveau van gratis geweld dat eeuwenlang was gezien.
Josephine Elizabeth Grey Butler stelde dat de economische positie van vrouwen werd tegemoetgetreden met een "complot van zwijgen." In "The Education and Employment of Women" schreef ze: "Vroeger deden spieren het werk van de wereld, en de zwakken werden beschermd door de sterken; nu doen hersenen het werk van de wereld, en de zwakken worden beschermd door de wet." Ze geloofde dat de ellende van vrouwen niet genegeerd mocht worden en pleitte voor verandering in de perceptie en richting van vrouwenrechten.
Vrouwen weren't de enige voorstanders van vrouwenrechten in de 19e eeuw. Op dat moment begon het roep om gelijkwaardigheid en eerlijke behandeling van beide geslachten ook de oren van mannen te bereiken. Een van de meest opvallende van deze mannen was John Stuart Mill. In zijn essay "The Subjection of Women" betoogde Mill dat de basis voor mannen die zeggenschap hebben over vrouwen – als zo'n basis ooit bestond – in deze tijd nul en niet is. "Als de autoriteit van mannen over vrouwen... het resultaat was van een gewetensvolle vergelijking [dat het het beste was]... zijn in de loop der eeuwen opgehouden te bestaan."
Jane G. Swisshelm's narratieve verslag van haar eigen leven beschrijft haar visies op de kenmerken van slavernij, vrouwenrechten en de Mexicaans-Amerikaanse Oorlog. Haar progressieve houding en literaire bekwaamheid verzamelde een volgend lezerspubliek, wat leidde tot haar abolitionistische krant "The Democrat." In haar krant besprak Swisshelm de "wettelijke onbevoegdheden" van vrouwen, onder andere onderwerpen.
Alfred Tennyson's imago en carrière was de stof van legenden in de 19e eeuw. Hij werd zeer gerespecteerd als dichter en werd zelfs enigszins als een profeet beschouwd. Hij uiteende zijn progressieve visies vrij en wijd. Zijn werk "The Woman's Cause Is Man's" uit "The Princess," vestigde hem als een van de eerste mannen die vrouwenrechten erkenden, en hielp de suffragettenbeweging credibiliteit geven. "Zien van elk geslacht apart is half zichzelf," schreef Tennyson.