Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Literatuur

Natuurs effecten in The Old Man & the Sea

"The Old Man and the Sea" heeft auteur Ernest Hemingway de Nobelprijs voor literatuur in 1954 opgeleverd. Het boek – Hemingway's laatste – gaat over een Cubaanse visser genaamd Santiago, die op zee wacht om een marlijn te vangen. Het boek bevat een aantal allegorieën en referenties tot de relatie van de mens tot de natuur.

40 Referentie

Hemingway gebruikt de aanhaling van 40 dagen om te refereren hoe lang Santiago op zee is. De aanhaling van "40" wordt gezien in veel fictiewerken en in religieuze teksten. In Abrahamitische godsdiensten wordt 40 in een aantal referenties gebruikt. Bijvoorbeeld, de oude Israëlieten doorbrachten 40 jaar in de woestijn voordat ze Israël bereikten, en Jezus Christus doorbracht 40 dagen in de woestijn waar hij worstelde met de verleidingen van Satan. Dus het gebruik van 40 duikt op als een tijdsreferentie om te beschrijven hoe de mens de aanval van de natuur ervaart, of het nu de hitte van de woestijn is of de lege oceaan.

Mens als Antagonist

"The Old Man and the Sea" illustreert een inherent conflict tussen Santiago en de marlijn. Dit kan gezien worden als een algemene antagonisme tussen mens en natuur, een thema bekend in andere populaire zeeboeken zoals "Moby Dick." Hemingway presenteert Santiago echter als een man die niet de antagonist van de natuur wil zijn. Hemingway doet dit, volgens het Instituut voor Psychologische Studie van de Kunsten van de Universiteit van Florida, door elk aspect van de zee weer te geven als zowel vriendelijk of uitnodigend als gewelddadig of vijandig. Santiago wil geen gevecht winnen tegen de natuur door een vis te vangen; hij wil gewoon een vis vangen an sich.

Zichzelf vinden in de natuur

Een recensent van Webster College tegenspreekt de heersende denkbeelden van mens vs. natuur in "The Old Man and the Sea" door te betoogen dat Santiago zich alleen bewijst als een man in de natuur. Santiago gaat naar zee om deze marlijn te vangen, alleen om de zee en haar dieren, zoals haaien, aan te vallen. Wanneer Santiago de marlijn eindelijk heeft, vallen haaien die Santiago volgen zijn boot aan, waardoor het karkas van de marlijn terug in de zee valt voor de haaienmaal. In plaats van wanhoop te voelen, is Santiago trots op wat hij bereikt heeft. Hij heeft de marlijn niet nodig als bewijs dat hij meer dan 80 dagen op zee was; hij hoeft alleen zichzelf te weten dat hij zijn vrees en beperkingen overwon heeft door de hardheid van de natuur te ervaren.

Natuur als superieur

"The Old Man and the Sea" bevat een referentie over hoeveel respect Santiago de natuur geeft. Santiago komt er dichtbij om te zeggen dat hij liever een beest op de bodem van de zee zou zijn dan een man die in de maatschappij leeft. Deze referentie probeert een literaire thema over te brengen waarin de natuur de eerbied van zuiverheid of superioriteit over de maatschappij krijgt. Dit wordt uitgewerkt in Santiago's reis naar zee. Niet alleen wil hij geen antagonist van de natuur zijn, maar hij wil een gelijkwaardige zijn. Zoals het Instituut voor Psychologische Studie van de Kunsten aan de Universiteit van Florida analyseert, werd Santiago echter te dicht bij de natuur, bijna het niet respecteren. Vergelijkbaar met een Griekse tragedie, gaat de held te dicht bij de goden in de naam van trots. Hierdoor verliest Santiago de marlijn en behoudt hij zijn respect voor de natuur.

Literatuur

Related Categories