Volgens de Griekse mythologie was Pandora de eerste vrouw op aarde. Als wraak voor Prometheus' diefstal van vuur uit de handen van de goden, gaf Zeus Pandora een doos met alle kwaden van de wereld. Uit nieuwsgierigheid opende Pandora de doos. De kwade inhoud vloog er direct uit en vulde de wereld. In haar schrik sloot ze de doos, waardoor alleen Hoop binnenbleef. Als de meeste mythes bedoelde het verhaal van Pandora de oorsprong van een aspect van de wereld te verklaren.
Op een gegeven moment geloofden de mensen die het verhaal van Pandora's doos vertelden en hoorden, dat het waar was. Ze geloofden ook dat het belangrijk was, anders zou de legende niet herhaald, opgeschreven en doorgegeven zijn tot vandaag.
In voorwetenschappelijke culturen werden mythes vaak gebruikt om iets te verklaren wat anders onverklaarbaar was. Bekeken als oorsprongsmythe, verklaart het verhaal van Pandora's doos de aanwezigheid van kwaad in de wereld. Volgens de oude Grieken bestaat kwaad omdat Pandora de doos die Zeus haar gaf, open deed.
Mythes waren vaak bedoeld om te onderwijzen, en het mythe van Pandora's doos is geen uitzondering. In het verhaal gebeuren er slechte dingen omdat Pandora toegeven aan haar nieuwsgierigheid en de vreemde doos van Zeus opent. Had Pandora de verleiding weerstaan en de doos met rust gelaten, dan was het kwaad niet in de wereld ontsnapt. De morele van dit verhaal maakt meer zin als we weten dat de Griekse cultuur van die tijd gehoorzaamheid waardeerde boven nieuwsgierigheid als vrouwelijke deugdat. Dat kan verklaren waarom Pandora's daad van nieuwsgierigheid, hoewel vandaag redelijk, in het mythe zo hard gestraft wordt.
Voor al hun historisch belang en gecompliceerde verhalen, zijn mythes in hun kern gewoon verhalen. Ze waren bedoeld om hun publiek te verteren. Bij het interpreteren van een mythe kun je alle technieken gebruiken die je voor elke andere literatuur zou gebruiken om de betekenis te onthullen.