Sommige van de grote schrijvers in de geschiedenis worden gedefinieerd als dichters, en hun taalgebruik verschilt van diegenen die bekend zijn om hun korte verhalen. In een kort verhaal gebruikt een auteur hetzelfde type taal dat iedereen uit die tijd en cultuur zou gebruiken om een verhaal te schrijven, terwijl een Dichter de taal heel anders structureert, met technieken als ritme (of maat) en rijk.
Een kort verhaal wordt meestal geschreven in fictieve proza. Fictief schrijven kan gedefinieerd worden als elk narratief dat niet op feiten berust. Proza is standaard geschreven taal, hetzelfde soort schrijfwerk dat je in een brief aan een vriend zou gebruiken. Het woord "prosaïsch" kan verwijzen naar het saai of alledaagse, maar dat betekent niet dat proza saai hoeft te zijn, zoals de reeks grote korte verhalen door de eeuwen heen bewijst. Zoals de naam suggereert, is een kort verhaal veel korter en minder complex dan een volwassen roman en kan het bijvoorbeeld de opzet en oplossing van een specifieke situatie betreffen, in plaats van de gedetailleerde verkenning van personages die gebruikelijk is in een roman.
Het woord "poëzie" komt van het Oudgriekse werkwoord "creëren". Terwijl een kort verhaal meestal in herkenbare zinnen geschreven wordt, bestaat een gedicht uit regels, die niet noodzakelijk de gebruikelijke grammaticaregels volgen. Bovendien is een gedicht niet in alinea's georganiseerd, maar bestaat uit verzen of strofen. Op een pagina zal een gedicht niet lijken op het proza dat in een roman of kort verhaal gebruikt wordt. In een gedicht worden woorden vaak gekozen niet alleen voor hun functionele, prozaïsche betekenis, maar voor hun klank of gevoel.
"In de oude dagen was Hortons Bay een houtsagerij. Niemand die er woonde, was buiten het bereik van de grote zagen in de molen bij het meer. Dan was er een jaar geen bomen meer om hout te maken." – "Het einde van iets" door Ernest Hemingway
April is de wreedste maand, lijdens
Lelies uit het dode land, mengend
Herinnering en verlangen, roerend
Dooie wortels met lente-regen.
Winter hield ons warm, bedekkend
Aarde in vergeetachtige sneeuw, voedend
Een klein leven met gedroogde knollen. – "Het weste land" door T.S. Eliot