Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Literatuur

Hoe je een verhaal schrijft met midden en einde

Het schrijven van het begin, midden en einde van een verhaal veroorzaakt stress bij alle typen schrijvers, maar het hoeft geen stressvolle situatie te zijn. Met een beetje creativiteit en een plot kan het creëren van een compleet verhaal een leuke en makkelijke hobby zijn die iedereen kan genieten.

Wat je nodig hebt

Instructies

  1. Beslis welke personages je in je verhaal wilt hebben. Uit deze personages kies je wie je wilt dat je hoofdpersoon is, achtergrondpersonages, protagonist(en) en antagonist(en). Kies ook een setting en tijdperk voor je verhaal.

  2. Zoek informatie over de setting, het tijdperk en de psyche van de personages over wie je gaat schrijven. Don M. Murray, auteur van "A Writer Teaches Writing", stelt dat het verzamelen van informatie een van de belangrijkste stappen is die een schrijver moet nemen om een verhaal te creëren. Door onderzoek te doen, creëer je een realistische omgeving voor je lezers, wat helpt de plot vooruit te bewegen. Wanneer je verschillende personage-eigenschappen onderzoekt, maak je je personages niet alleen menselijker, je creëert ook potentiële persoonlijkheidsconflicten die je verhaal vooruit kunnen helpen.

  3. Creëer een plotoverzicht dat je helpt bij het schrijfproces. Een overzicht kan bestaan uit notities, gescheurde papiertjes, tekeningen of symbolen. Met een overzicht kun je je gedachten organiseren in een helder en cohesief beeld. Neem op wat je personages van plan zijn te doen, waar ze zich bevinden, welke emoties een scène drijven, wat er in een scène gebeurt, alsook hoe het probleem begon en hoe het eindigde. Een overzicht toont je hoofdidées en subplots, dus je kunt zo gedetailleerd of beknopt zijn als je wilt.

  4. Bepaal hoe je je verhaal begint. Meest beginnende schrijvers starten met achtergrondinformatie over het personage zodat de lezer bekend raakt met de personages en hun innerlijke werking. Je hoeft dit echter niet noodzakelijk te doen. Je kunt beginnen met het schetsen van de stemming: beschrijf het landschap, hoe een stad eruitziet, of de eigenaardigheden van de stad en haar inwoners. Je kunt ook direct in actie springen. Bijvoorbeeld, als je een kinderboek schrijft, kun je beginnen met iets als:

    "Snuffels hield niet van naar de trimmer te gaan. Eigenlijk haatte ze het! Ze haatte baden, de luidruchtige geluiden, andere honden, gewoon alles. Ze panikte, wetende dat Jimmy haar erheen bracht. Terwijl Jimmy haar dichter bij de deur liep, sprong ze achteruit, haar lies breukend. Ze was vrij! In paniek rende ze over straat, het verkeer ontwijkend, haast geraakt door een auto. Jimmy roept achter haar aan, met tranen op zijnwang. Snuffels wilde hem troosten, maar wist dat ze, als ze terugging, gescholden zou worden en dan naar de trimmer gebracht. Ze rende gewoon door tot ze een plek bereikte die ze niet herkende..."

    De lezer direct in de actie werpen stelt de toon van het verhaal en vangt de lezer, een doel waar schrijvers naar moeten streven. Door de toon te zetten, geef je aan wat de opbouwende actie of het probleem van het verhaal is.

  5. Werken aan het oplossen van het probleem dat je hebt gecreëerd. De actie of het probleem is het midden van het verhaal. Hier kun je bepalen welke specifieke emoties specifieke personages doorlopen, bijvoorbeeld verwarring, angst, boosheid of verdriet. Bepaal wat de personages gaan doen om deze kwesties op te lossen, alsook hoe de problemen de personages beïnvloeden. Bijvoorbeeld, je middensectie zou er zo kunnen uitzien:

    "Snuffels voelde zich nu bang en alleen. Er waren zoveel dingen die niet vertrouwd waren. De straten waren vervuild, het water bruin en de huizen zagen er zo verdrietig uit dat ze leken te huilen elk moment. Achter haar voelde ze een bries waardoor ze met een ruk omkeek. 'Jimmy?' dacht ze. Jimmy was er niet. Ze winselde, haar staart tussen haar poten knellend en ruikte de lucht. Ze moest moedig zijn omdat ze geen verloren hond wilde zijn. Terwijl ze de lucht ruikte, vulde een bekende geur van stroop van het wafelhuisje dat ze en Jimmy eerder voorbij liepen, de lucht..."

    Zodra je hebt uitgevonden hoe je een situatie kunt helpen, kun je je einde creëren.

  6. Creëer de conclusie van je verhaal. In je verhaal kan het einde de overwinning en vieren van een monster zijn, een kus tussen een prins en een prinses, een gelukkige hereniging, of de verdrietige begrafenis van een geliefde matriarch. De conclusie lost alle problemen in je verhaal op en zorgt ervoor dat je kwestie tot rust komt. Het einde kan gelukkig of verdrietig zijn, afhankelijk van de toon van je verhaal. Bijvoorbeeld:

    "Snuffels bleef de lucht ruiken, snel lopend naar het wafelhuisje. Naarmate de geur sterker werd, nam haar tempo toe. Binnenkort begonnen alle straten vertrouwd te lijken. Gazons waren groener, straten schoner, en de huizen leken allemaal te glimlachen, haar welkom thuis. Uiteindelijk zag ze Jimmy, huilend naar een politieagent. Ze rende naar hen, blaffend en geypend van opwinding tot ze veilig was in Jimmys armen, zijn tranen weglickend. Jimmy knuffelde Snuffels en ze kon haar lichaam niet tegen de wiggeling van vreugde weerstaan. 'Ik beloof nooit meer weg te rennen,' zei Snuffels tegen zichzelf. 'Ik moet moedig zijn. Ik vond mijn weg naar huis en overleefde, dus kan ik de trimmer overleven."

  7. Nalezen en bewerken van je verhaal tot je volledig tevreden bent met het resultaat. Deel je verhaal met familie en vrienden.

Literatuur

Related Categories