Medische kennis in Shakespeares tijd: Bijgeloof, humoren en risico
Verwijzingen in Shakespeare naar "oude wijvenverhalen," "toverdrankjes," "spreuken" en "giften" onthullen een medisch landschap dat was:
- Beperkt en Onwetenschappelijk naar moderne standaarden.
- Zwaar Bijgelovig: Folklore, astrologie en magie mengend met praktijk.
- Eclectisch: Kruidenmiddelen, humoraltheorie (bloed, slijm, gal balanceren), en ritueel mengend.
- Experimenteel en Riskant: "Thus hath the candle singed the moth" impliceert behandelingen vaak ongewild kwaad deden.
Geneeskunde steunde op traditie en autoriteit, niet op empirisch bewijs.