De krachtige motto "Een aanval op één is een aanval op allen" komt voort uit Alexandre Dumas' klassieke roman De Drie Musketiers uit 1844. Deze roepdienst fungeert als de definierende credo van de musketiers — Athos, Porthos, Aramis en de jonge d'Artagnan — en uit hun onbreekbare band en collectieve loyaliteit.
In de roman vat de zin de filosofie van de musketiers samen: elke aanval op een enkel lid zal worden beantwoord met een verenigde, felle reactie van de hele broederschap. Dit beginsel van wederzijdse verdediging en solidariteit overstijgt het individu, creërend een kracht groter dan de som van zijn delen.
Sinds haar literair debuut is de motto ver weg van haar fictionele oorsprong overgenomen. Het verschijnt in militaire doctrines, alliantieverdragen (meest bekend NATO's Artikel 5), arbeidersbewegingen en maatschappelijke rechtvaardigheidscampagnes wereldwijd. De zin is een universele afkorting geworden voor collectieve veiligheid en de morele imperatief om samen te staan tegen agressie.
Dumas' schepping duurt voort omdat het een fundamentele menselijke waarheid artikuleert: kwetsbaarheid neemt af en kracht vermenigvuldigt zich wanneer individuen onvoorwaardelijk toezeggen tot elkaars verdediging.