Toen William Shakespeare de King's New School in Stratford-upon-Avon bezocht, was zijn onderwijs overwegend in het Latijn. Het grammaticaschoolcurriculum van het Elizabethaanse Engeland was ontworpen om geletterde, retorisch bekwame jongemannen te produceren, en Latijn was de onbetwiste taal van geleerdheid.
Sommige grammaticaschools booden basis Grieks — meestal het Nieuwe Testament en misschien Homer — maar er is geen bewijs dat Shakespeare Grieks vloeiend las. Ben Jonson's beroemde kwijp dat Shakespeare "small Latin and less Greek" had, suggereert dat hij enkele Grieks had, maar veel minder dan zijn Latijn.
Formele studie van Engelse literatuur bestond niet. Chaucer, Gower en Malory waren nog geen onderdeel van enig curriculum. Shakespeare's Engelse meesterwerk kwam van lezen, schrijven en de levendige taalomgeving van het theater.
Conclusie: Latijn was de taal van zijn formele onderwijs. Grieks was minimaal. Alles wat erbij kwam, verwierf hij zelf.