Percy Bysshe Shelley's "To a Skylark" is een **apostrofe**—een directe aanspraking aan een afwezige/niet-menselijke entiteit. De leeuwerik wordt een symbool van zuivere, onbezelfde creativiteit.
Shelley weigert een enkele vergelijking. De vogel is:
De vogelzang is "like a poet hidden / In the light of thought / Singing hymns unbidden." Het strooit melodie als "stars in the night." Zijn kracht: om "te leren ons, arme sterflingen, vliegen."
"Leer me half de blijdschap / Die je brein moet kennen,"
Shelley wil de vogels metafysische vrijheid—kunst onbezwaren door menselijk leed. Het gedicht is een gebed aan de ingevleugelde muze.