William Shakespeare (1564–1616) werd geboren en doorbracht het merendeel van zijn leven in de Elizabethaanse tijd (1558–1603), de heerschappij van koningin Elizabeth I. Hij was 39 toen Elizabeth stierf en James I de troon bestijg, wat de Jacobijnse periode inging.
Shakespeares professionele leven bloeide onder beide vorsten. Zijn vroege komedio's, histories en tragedies – Romeo and Juliet, A Midsummer Night's Dream, Henry V – werden geschreven en opgevoerd voor Elizabethaanse publiek. Na 1603 werd zijn compagnie de King's Men, en zijn latere meesterwerken (King Lear, Macbeth, The Tempest) reflecteren Jacobijnse smaken en politieke zorgen.
Deze tijdlijn begrijpen helpt zijn werk te contextualiseren. Elizabethaanse stukken reflecteren vaak de tijds relatieve stabiliteit, nationale trots en fascinatie voor menselijk potentieel. Jacobijnse werken worden donkerder, cynischer, bezig met corruptie, hekserij en de broosheid van orde – spiegelen een hof vol intriges en een nieuwe koning geobsedeerd met demonologie.
Shakespeare leefde niet alleen door de overgang – hij vormde hoe we beide eras onthouden.