The Tempest en kolonialisme: Ambivaliteit in plaats van goedkeuring
The Tempest onderschrijft geen enkele, expliciete houding ten aanzien van kolonialisme. Het nodigt echter tot meerdere lezingen uit:
- Prospero als kolonisator: Hij arriveert, verslaaft Caliban ("this thing of darkness"), legt zijn taal en magie op, en eist het eiland.
- Caliban als gekoloniseerde: "This island's mine by Sycorax my mother," hij verzet zich, leert taal om te vloeken.
- Ambivaliteit: Prospero bevrijdt Ariel ook, vergeeft vijanden, en legt zijn magie neer – wat verlossing suggereert.
- Gonzalo's utopische toespraak (Act 2, Scene 1) schetst een "commonwealth" zonder soevereiniteit – een kritiek op Europese expansie.
Geleerden debatteren of het stuk koloniale dynamiek bekritiseert, rechtvaardigt, of slechts weerspiegelt. De kracht ligt in de spanning, niet in een duidelijke morele les.