Een schrijvers werk kan simultaan een literatuurstroming vervolgen en afwijken door:
Continuïteit: Gotische sfeer, supernatuurlijke fascinatie, emotionele intensiteit.
Afwijking: Psychologische diepte, analytische symboliek, "unity of effect" theorie – anticiperend Symbolisme en Modernisme.
Continuïteit: Gedetailleerd Midwestern leven, gewone protagonisten, maatschappelijke observatie.
Afwijking: Lyrische proza, herinnering als structureel principe, mythische resonantie – transcenderend documentair realisme.
Continuïteit: Fragmentatie, allusie, verworpen traditie, objectief correlatief.
Afwijking: Spiritueel/religieus kader (Four Quartets), Christelijk humanisme – afwijkend van seculier hoog Modernisme.
Grote schrijvers erven een stroming's gereedschappen, en smeden ze opnieuw. De spanning tussen thuishoren en doorbraak genereert literaire evolutie.