1. Het pausdom en de katholieke kerk verheerlijken: De fontein werd gebouwd in opdracht van paus Innocentius X en het ontwerp weerspiegelt rechtstreeks de grootsheid en macht van het pausdom. De vier rivieren, die de vier hoeken van de wereld vertegenwoordigen, zijn afgebeeld terwijl ze buigen naar de obelisk, wat de dominantie van de katholieke kerk symboliseert.
2. Nadruk op drama en beweging: Barokke kunst staat bekend om zijn dramatische, theatrale en dynamische karakter. De fontein illustreert dit door zijn kolkende, stromende water, de dramatische poses van de riviergoden en het algemene gevoel van beweging en energie. Deze theatraliteit had tot doel ontzag op te wekken en religieuze toewijding te inspireren.
3. Nadruk op illusie en perspectief: Het ontwerp van de fontein maakt slim gebruik van perspectief en illusie, waardoor het groter lijkt dan het in werkelijkheid is. De centrale obelisk lijkt de hemel te doorboren en creëert een gevoel van grootsheid en ontzag. Dit meesterlijke gebruik van perspectief was een kenmerk van de barokke architectuur en kunst.
4. Viering van de stad Rome: De fontein dient als symbool van de macht en rijkdom van de stad. Het viert de historische grandeur van Rome en zijn rol als centrum van de katholieke wereld. De vier vertegenwoordigde rivieren zijn de Nijl, de Ganges, de Donau en de Rio de la Plata, die het enorme bereik van het Romeinse Rijk en de Katholieke Kerk vertegenwoordigen.
5. Humanisme en de kracht van de natuur: Hoewel de fontein de dominantie van de kerk weerspiegelt, toont hij ook een fascinatie voor de kracht van de natuur. De riviergoden belichamen de kracht en energie van de natuurlijke wereld, en het stromende water vertegenwoordigt de schoonheid en dynamiek van de schepping. Dit weerspiegelt een groeiend humanisme in de barokke kunst, naast de nadruk op religieuze toewijding.
6. Gebruik van beeldhouwkunst en architectuur: De fontein van Bernini combineert beeldhouwkunst en architectuur naadloos en benadrukt de onderlinge verbondenheid van deze kunstvormen tijdens de barokperiode. De figuren van de riviergoden zijn ingewikkeld gebeeldhouwd, terwijl de algehele structuur van de fontein een bewijs is van de grootsheid van de barokke architectuur.
Over het geheel genomen is de Fontein van de Vier Rivieren een krachtig voorbeeld van barokke kunst, die de nadruk van die periode op religieuze toewijding, dramatisch spektakel en de verheerlijking van het pausdom en de stad Rome laat zien. Het dient als een boeiende herinnering aan de overtuigingen en waarden die de Italiaanse cultuur tijdens dit transformatieve tijdperk hebben gevormd.