Het verhaal eindigt met de geliefde vechthaaan van de Kolonel gedood in de ring. Hij keert thuiskomend vernield terug, maar zodra hij en zijn vrouw hun huis bereiken, ziet hij een "reusachtige wolk" – een mogelijk teken van regen/hoop. Hij pakt een stuk metaal op en begint het te slijpen tot een wapen.
García Márquez laat het einde bewust ambigue, wat kenmerkend is voor het magische realisme.