Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Literatuur

Wat is het einde van Niemand schrijft kolonel van Gabriel Garcia Marquez?

Je denkt waarschijnlijk aan het korte verhaal 'Niemand schrijft aan de kolonel' van Gabriel García Márquez, en niet aan 'Niemand schrijft kolonel'. Het einde van het verhaal is behoorlijk krachtig en open voor interpretatie.

Hier is een samenvatting:

De kolonel, een gepensioneerde militaire officier, wacht op een pensioen dat hem is beloofd, maar dat nooit komt. Hij leeft samen met zijn vrouw in armoede en is wanhopig op zoek naar geld. Zijn enige bron van inkomsten is de verkoop van een prijsvechtende haan.

Het verhaal culmineert in een scène waarin de kolonel, ondanks zijn hoop, het gevecht verliest. Hij blijft diepbedroefd en zonder hoop achter.

Zo verloopt het einde:

* De kolonel verliest het gevecht en zijn haan wordt gedood.

* Hij loopt neerslachtig naar huis, met zijn vrouw aan zijn zijde.

* Als ze hun huis bereiken, stopt hij en kijkt naar de lucht. Hij ziet een ‘enorme wolk’ die hij interpreteert als een teken van hoop.

* Hij raapt een klein stukje metaal van de grond en begint het, met een hernieuwd gevoel van doelgerichtheid, tot een wapen te slijpen.

Het dubbelzinnige einde

Het einde van "Niemand schrijft aan de kolonel" staat open voor interpretatie. Enkele mogelijke lezingen zijn onder meer:

* Het aftreden van de kolonel: Het nieuwe doel van de kolonel zou een teken kunnen zijn dat hij eindelijk zijn situatie heeft geaccepteerd en zich bij zijn lot heeft neergelegd. Mogelijk bereidt hij zich voor om op een meer wanhopige manier voor zijn overleving te vechten.

* De hoop van de kolonel: De wolk, een symbool van hoop, en het slijpen van een wapen kunnen een teken zijn dat de kolonel zijn wil terugkrijgt om voor zijn gezin te vechten. Het metaal zou de hoop op een nieuwe start kunnen vertegenwoordigen, zelfs als dat door middel van geweld is.

* De wanhoop van de kolonel: Het slijpen van het wapen kan een teken van wanhoop zijn, een wanhopige daad van iemand die de hoop heeft verloren en zijn toevlucht neemt tot geweld.

De dubbelzinnigheid van het einde zorgt ervoor dat de lezer de toekomst van de kolonel in twijfel trekt en nadenkt over de aard van hoop en veerkracht in tijden van tegenspoed. Het is een kenmerk van de magisch-realistische stijl van García Márquez, die lezers vaak met een aanhoudend gevoel van mysterie en contemplatie achterlaat.

Literatuur

Verwante categorieën