Dit is waarom:
* Het verhaal zelf: De roman is een karaktergedreven verkenning van verdriet, verlies en familiegeheimen. Het is geen typisch ‘schurk-held’-verhaal.
* Meerdere perspectieven: Het verhaal ontvouwt zich vanuit de perspectieven van meerdere personages, die elk met hun eigen worstelingen worden geconfronteerd. Er bestaat geen enkele ‘slechterik’ in de traditionele zin van het woord.
* Omstandigheden: Het verhaal wordt gedreven door het gewicht van het verleden, de beslissingen van de personages en de ingewikkelde dynamiek binnen het gezin. Deze factoren spelen een grotere rol dan welke antagonist dan ook.
Sommigen beweren echter dat de antagonist misschien wel de is "stilte" rond de waarheid en de het onvermogen van de familie om ermee om te gaan**. Deze stilte, bestendigd door geheimen en fouten uit het verleden, creëert een web van spanning en wantrouwen, waardoor het verhaal uiteindelijk vooruit gaat.
Daarom is het juister om, in plaats van je te concentreren op een enkele antagonist, de conflicten in het verhaal te beschouwen die voortkomen uit de complexe wisselwerking tussen personages, hun keuzes en de geheimen die hen al jaren achtervolgen.