Bentham was een utilitaire filosoof, wat betekent dat hij geloofde in het maximaliseren van het geluk en het minimaliseren van het lijden voor het grootste aantal mensen. Hij was onder de indruk van de prestaties van Napoleon bij het tot stand brengen van juridische en sociale hervormingen in Frankrijk, evenals van zijn militaire successen.
Het is echter belangrijk op te merken dat:
* Benthams goedkeuring was complex en genuanceerd . Hij was kritisch over het autoritarisme van Napoleon en zijn oorlogen, en beschouwde hem uiteindelijk als een gebrekkig figuur.
* Andere Engelse filosofen, zoals Edmund Burke, waren diep gekant tegen Napoleon . Burke, een conservatieve denker, zag Napoleon als een gevaarlijke revolutionair die de traditionele orde van Europa bedreigde.
Hoewel Bentham dus bepaalde aspecten van het werk van Napoleon bewonderde, is het onjuist om te zeggen dat hij hem volledig of zonder voorbehoud ‘goedkeurde’. Zijn visie was genuanceerder en complexer en erkende zowel de positieve als de negatieve aspecten van de erfenis van Napoleon.