Er zijn grote verschillen tussen een egoïst en een egocentrist. Egoïsme is een concept uit een tak van de filosofie genaamd ethiek, die zich bezighoudt met standaarden van goed en fout. Er zijn drie vormen van egoïsme, maar alle vormen gaan over het eigenbelang van een individu. Het woord egocentrist daarentegen, is een beschrijving gebruikt om een persoon te definiëren die zelfzuchtig of verheugd is.
Psychologisch egoïsme stelt dat alle individuen een enkel doel hebben: hun eigen individuele eigenbelang of welzijn. Het volgt daaruit dat als een individu komedies prefereert boven horrorfilms, hij zijn eigen welzijn zal maximaliseren door meer komedies en minder horrorfilms te kijken.
Ethisch egoïsme claimt dat niet alleen mensen uitkijken naar hun eigenbelang, maar dat het moreel juist is om dat te doen, en dat ze geen morele verplichtingen hebben tegenover anderen.
Rationeel egoïsme argueert dat het altijd redelijk is voor een individu om haar eigenbelang te bevorderen. Deze vorm van 'ethische zelfzuchtigheid' werd uitgehaald door Ayn Rand in haar boek 'The Virtue of Selfishness', en dicteert dat de eigenbelangen van een individu altijd haar eigen acties moeten bepalen.
Egocentristen zijn mensen die zelfzuchtig en verheugd zijn in het sens dat ze hun eigen persoonlijke kenmerken en waarde overdreven presenteren.