De Britse sciencefictionschrijver H.G. Wells noemde zijn levensverhaal "Experiment in Autobiografie: Ontdekkingen en Conclusies van een Heel Gewone Hersen." Ondanks zijn succes als romanauteur, was zijn leven, zo stelde hij, niet veel anders dan die van miljoenen anderen. "Negenennegentig komma negen procent van de mensen leiden saaie levens," schrijft journalist Joe Kita. "Maar elk enkel van hen probeert een of andere zin uit zijn of haar bestaan te halen, om een betekenis in de wereld te vinden, en daarin ligt de waarde en kans van het memoir."
Outline de grote gebeurtenissen van je leven. Naast traditionele levenscyclusgebeurtenissen zoals schoolafstuderen, huwelijk of de geboorte van een kind, noteer de gebeurtenissen die je gevormd hebben. Bijvoorbeeld, misschien zorgde je voor een ziek oudertje, werd je beïnvloed door een geweldige leraar of schilderde je als tiener. Sla een balans tussen ongelukkige en opwindende gebeurtenissen.
Beslis waar je je verhaal begint. Je kunt beginnen met je jeugd te bespreken of je kunt starten met een beschrijving van een cruciale moment in je leven en het in een proloog gebruiken. Veel schrijvers beginnen hun autobiografieën met een spannende gebeurtenis die plaatsvond toen ze volwassenen waren om lezers direct in hun verhaal te trekken.
Schrijf je autobiografie alsof het een roman was door volledig uitgewerkte personages, boeiende plotlijnen en overtuigende dialoog op te nemen. De beste autobiografieën – en non-fictieverhalen in het algemeen – lezen als fictie. Dit is niet om te zeggen dat je materiaal moet fabriceren, anders eindig je als memoirschrijver James Frey. Naar Oprah Winfrey Frey's "A Million Little Pieces" voor haar boekenclub koos in 2005, onthulde een onderzoek dat hij veel cruciale secties had vervaardigd en zijn credibiliteit als auteur in een miljoen kleine stukjes uiteenviel.
Belicht het absurde. "Er is zoveel absurditeit. Armoede is absurd," schrijft Frank McCourt, auteur van "Angela's Ashes," een memoir over zijn jeugd in Limerick, Ierland. Het leven is vol absurditeiten, waarvan sommige individuen pas jaren later zien. Denk aan de contradicties en ironieën in je leven, en schrijf erover vanuit je eigen perspectief. Bijvoorbeeld, misschien waren je ouders psychologen maar emotioneel distantiërd, of je groeide rijk op maar hangde uit met straatkinderen. Alleen door diep te graven en jezelf harde vragen te stellen kun je je lezers laten zien hoe en waarom je vandaag de persoon bent die je bent.
Vertel de waarheid over de mensen in je leven, maar gebruik je autobiografie niet om klachten te uiten of rekeningen te vereffenen. Schrijf de feiten op zoals je ze onthoudt. "Het is jouw verhaal," zegt journalist William Zinsser. "Als je zus een probleem heeft met je memoir, kan ze haar eigen memoir schrijven, en het zal net zo geldig zijn als jouw; niemand heeft een monopolie op het gedeelde verleden." Zinsser voegt toe dat je als courtoisie je autobiografie misschien wilt tonen aan sleutelpersonen in je leven voordat je het publiceert.
Eindig met een of meer inspirerende passages. Autobiografieën gaan over "je leven overhandigen aan iemand en zeggen: 'Dit is wat ik doormaakte, dit ben ik, en misschien kun je er iets van leren,'" zegt Jeannette Walls, auteur van de bestseller "The Glass Castle." Veel autobiografieën eindigen met de auteur die haar inzichten in haar eigen leven in een paar alinea's samenvat. De toon is vaak opbeurend en helpt lezers hoopvol te voelen over het leven en de wereld in het algemeen.