Non-fictieschrijven presenteert wat de auteur gelooft waar en accuraat te zijn. Het kan een goed narratief verhaal vertellen, zoals Antonia Frasier's histories en biografieën doen, of het kan beschrijven hoe dingen te doen, of het kan puur informeren. Non-fictie gebruikt een enorme verscheidenheid aan stijlen en formaten, en het kan in elke lengte gevonden worden van korte antwoorden onder vijftig woorden tot encyclopedische werken die een onderwerp of onderwerpen in diepgang dekken.
Non-fictie kan gevisualiseerd worden als bestaand op een soort spectrum. Aan de ene kant nestelen essays, memoir en creatieve non-fictie dicht bij de meer feitengeoriënte fictiegenres. Aan de andere kant verankeren naslagwerken en harde wetenschapsboeken het genre stevig in de realiteit. Je kunt een idee krijgen van de verscheidenheid aan non-fictiemogelijkheden door na te denken over deze lijst, van minst tot meest feitengeoriënteerd: memoir, essay, autobiografie, self-help, biografie, geschiedenis, nieuws, reisstuk, instructief, naslagwerk en wiskunde. De minst feitengeoriënteerde genres zijn ook verreweg de meest artistieke; naarmate lezers meer feiten in een stuk eisen, eisen ze ook minder kunst.
Ongeacht aan welk uiteinde van het spectrum een werk ligt, zal het uitlijnen ervan redelijk straightforward zijn. Terwijl fictie stijgende en dalende actie binnen een plot vereist, wordt een non-fictie-outline grotendeels gedefinieerd door het gebrek aan plot. In plaats daarvan wordt de schrijver gevraagd om te bepalen wat het doel van zijn werk is, en dan de stappen uit te werken die nodig zijn om het te bereiken.
Bijvoorbeeld, in een boek dat leert hoe raw HTML te gebruiken om een webpagina te maken, zou de schrijver het boek kunnen introduceren door te praten over de filosofie, geschiedenis en design van HTML, en vervolgens het boek schrijven in de volgorde waarin hij een beginner HTML zou leren. Een geschiedenis wordt doorgaans in sequentiële volgorde geschreven, beginnend met een geboorte of het begin van de primaire focus van het boek en eindigend met een dood, het einde van de focus of simpelweg het heden.
Een cruciale vaardheid voor non-fictieschrijven is het vermogen om grondig en goed te onderzoeken. Wat het doel of genre van je schrijven ook is, nauwkeurigheid is de sleutel. Overweeg bijvoorbeeld een kookboek, een reisfids en een programmeerleerboek. Zonder accurate informatie is elk van deze non-fictiewerken of geflaaid of nutteloos.
Non-fictieschrijvers moeten in staat zijn om obscuur informatie te vinden en toe te passen op hun eigen werk. Hoewel het internet deze taak oneindig gemakkelijker heeft gemaakt, moeten non-fictieschrijvers voorbereid zijn om onderzoek te doen in een goede bibliotheek of simpelweg door een telefoontje te maken naar iemand die een cruciale feit weet.
Net als fictie heeft non-fictie veel verschillende genres, en elk genre heeft zijn eigen regels. Kookboeken gebruiken bijvoorbeeld een gestandaardiseerde methode voor het schrijven van recepten. Reisgidsen leveren informatie over hotels en specifieke locaties die een geschiedenis in hetzelfde gebied zou weglaten.
Hoewel de vaardigheidenset voor het schrijven van non-fictiewerken vergelijkbaar is door het hele veld, kunnen de specifieke genre-regels moeilijk te leren zijn. Een wijze non-fictieschrijver zal zich richten op een enkel genre, het meesteren en dan uitbreiden naar vergelijkbare genres.
Als je een non-fictieschrijver wilt worden, is je beste kans om een feit in je genre te vinden dat nog niemand over heeft geschreven en erover te schrijven. Terwijl de meer feitengebaseerde genres waarschijnlijker referenties zullen vereisen, kun je er vaak zonder inbreken als je je feiten goed onderzoekt en een nieuw perspectief presenteert door je schrijven.
Begin klein. Schrijf artikelen over je gekozen specialisatiegebied. Plaats of verkoop ze online. Stuur queries naar printtijdschriften die je non-fictiewerk mogelijk leuk vinden; kijk of ze artikelen zullen commissieeren. Bewaar al je artikelen en denk na over manieren om ze samen in een portfolio te zetten.
Een non-fictieschrijver, in tegenstelling tot een fictieschrijver, kan vaak een voorschot van uitgevers krijgen op basis van een voorstel, niet een geschreven boek, zelfs als ze nog nooit een boek hebben gepubliceerd. Echter, een non-fictieschrijver moet veelbelovende professionele referenties of een goed lichaam van gepubliceerd werk in haar boeksonderwerpgebied hebben.
Wanneer je een fatsoenlijk lichaam van werk in printtijdschriften of goed gevestigde online platforms hebt, zoek naar een agent. Een goede agent voor non-fictieschrijvers kan je helpen een boekvoorstel samen te stellen en het aan een uitgever te verkopen. Eenmaal dat je dat boek hebt verkocht, hangt je toekomst in non-fictiepublicatie volledig af van zijn prestaties op de markt. Hoe beter het verkoopt, hoe makkelijker het zal zijn om je volgende boeken gepubliceerd te krijgen.