Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Non-fictie

Hoe je een onderzoeksjournalistisch rapport schrijft

Onderzoeksjournalistiek is de hoeksteen van de waakhondrol van een krant. Het onthult schimmige en mogelijk criminele deals tussen publieke ambtenaren en aannemers en bespaart belastinggeld door licht te werpen op overheidsverspilling. Goed verslaggeven kan levens redden als een verslaggever onhygiënische omstandigheden ontdekt in een populair restaurant of lokaal ziekenhuis. Deze verhalen beginnen meestal met een verdenking van de verslaggever of een anonieme tip uit het publiek. Het vereist toewijding en volharding om het verhaal af te ronden, omdat het ontdekken van alle hoeken soms maanden kan duren.

Instructies

  1. Zoek bevestiging. Een gok of verdenking kan de interesse van de verslaggever prikkelen, maar het is cruciaal om voldoende bewijs op te bouwen om het verhaal te ondersteunen.

  2. Interview bronnen. Meestal begin je met mensen aan de rand van het onderzoek die achtergrondinformatie geven. Deze interviews leveren draden en andere paden op die je kunt volgen naarmate je onderzoek dieper gaat. Naarmate je meer informatie en onderzoek verzamelt, kun je de hoofddoelwitten richten en deze interviews on the record doen. Houd de reden voor je interview vaag wanneer je het inplant, zodat ze geen tijd hebben om een verdediging te smeden; lieg niet over je motieven. Het is het beste om mensen die van misdaden worden verdacht te confronteren wanneer je alle bewijzen hebt. Als ze geen interview gunnen, wacht buiten hun kantoor of op de parkeerplaats tot ze eruitkomen. Als ze nog steeds niet reageren, toon je aan het publiek dat je een eerlijke poging voor reactie hebt gedaan.

  3. Doe openbare archiefverzoeken. Elke staat heeft variërende "sunshine laws", maar de meeste vereisen dat documenten uit de publieke sector verstrekt worden aan wie ze vraagt. Dit is met name nuttig bij verdammende e-mails tussen gekozen ambtenaren, maar werpt ook licht op twijfelachtige transacties.

  4. Bezoek de plek van de vermeende misdaden. Als het de plek is van een wijk gecontamineerd met kankerverwekkende toxines, loop de straten af en praat met mensen in de wijk. Ze kunnen meer licht werpen op hun ellende en een rondleiding geeft kleur aan je verhaal.

  5. Overleg frequent met een redacteur of ervarenere verslaggever. Een begeleidende stem voor je verhaal kan je ervan weerhouden gediscourageerd te raken en je helpen andere onontgonnen hoeken te bedenken.

  6. Laat het verhaal controleren door een advocaat op mogelijke smaaduitspraken als je denkt dat het verhaal ontbrandend is. De blootgestelde personen zullen het niet waarderen en waarschijnlijk je krant en schrijfwerk aanvallen, dus het is best om een verdediging voorbereid te hebben en juridische voetpunten in hun voordeel te elimineren.

Non-fictie

Related Categories