Mark Twain schreef Adventures of Huckleberry Finn niet om te vermaken – hij schreef het om te verontrusten. Zijn satirische pen richt zich op de morele architectuur van zijn Amerika, en door uitbreiding, van ons:
Twain wilde lezers onrecht herkennen, blinde gehoorzaamheid verwerpen, en handelen op angeboren moreel gevoel – zoals Huck besluit, "All right, then, I'll go to hell" in plaats van Jim te verraden. Dat moment is de these van de roman: ware moraal ziet er vaak uit als zonde voor een corrupte samenleving. Twains satire spot niet alleen; het eist een keuze.