Bijna vijftig jaar lang was William Conant Church (1836–1917) de vaste hand die de New York Sun leidde van een fatsoenlijke dagblad naar een nationaal journalistiek machtsblok. Zijn carrière traceert de boog van de professionalisering van Amerikaanse journalistiek – van veldverslaggever tot editoriale staatsman.
Church's doop in het vuur kwam als New York Times-correspondent bij Gettysburg, waar hij leerde dat nauwkeurigheid onder druk niet optioneel was – het was het product. Hij trad toe tot de Sun in 1867, klom door de rangen tot editor en uitgever, posities die hij hield tot zijn dood.
Church kampioende deze niet als slogan maar als dagelijkse discipline. Hij instelleerde rigorieuze feitencontrole, eiste duidelijke scheiding tussen nieuws en mening, en weigerde sensatie zelfs als het kijkcijfers kostte.
Zijn handtekeningkolom werd een forum voor scherpe commentaar over politiek, cultuur en de pers zelf – modelerend het idee dat een krant het publieke debat moet leiden, niet alleen weerspiegelen.
Onder zijn leiding breidde de Sun zijn correspondentennetwerk uit, investeerde in telegrafische nieuwsverzameling, en werd een krant die in elke grote stad gelezen werd – een blauwdruk voor de moderne landelijke krant.
Church hielp definiëren hoe ethische journalistiek er in de praktijk uitziet. De standaarden die hij codificeerde – verificatie, onafhankelijkheid, verantwoordelijkheid – blijven de basis van het vak. Hij liep niet alleen een krant; hij hielp de institutie van een vrije pers bouwen.