Martha Graham (1894–1991) stichtte Amerikaanse moderne dans. Haar techniek en filosofie revolutieerden de kunstvorm:
De motor van Graham-techniek. Contractie: uitademen, bekkenkanteling, rug kromt (C-kromming), adem gecomprimeerd. Loslating: inademen, rug verlengt, energie straalt. Spiegelt ademen, geboorte, rouw, orgasme—leven's fundamentele ritmes.
Niet "dans voor dans". Elke beweging uit een specifieke psychische toestand (angst, extase, verzet). "Beweging liegt nooit."
Pionierde uitgebreid vloerwerk: vallen, rollen, spiralen, knielen, zitten. Zwaartekracht gebruikt, niet getrotseerd (vs. ballet's elevatie).
Beweging initieert van ademimpuls. Frasering = ademfrasering. Creëert organische, spraakachtige musicaliteit.
Verwierp ballet's uitbuiging, lineariteit, gewichtloosheid. Omarmde parallel, geflexte voeten, hoekige gewrichten, percussieve aanval—het lichaam zoals het is, niet geïdealiseerd.
Dansen zijn psychologische drama's: Lamentation (rouw), Appalachian Spring (pioniershoop), Clytemnestra (wraak). Karakters hebben bochten.
Componisten (Copland, Schuman), beeldhouwers (Noguchi — decors/kostuums), ontwerpers (Halston). Totaaltheater.
Creëerde een leerbare, progressieve syllabus (vloer, staand, dwars-de-vloer) — enabling transmissie. Graham scholen wereldwijd.
Elke moderne/contemporaine danser gebruikt Graham-principes (contractie, gewicht, adem, vloer). Ze maakte dans een taal voor de moderne psyche.