In de late jaren '70 ontstond hiphop direct in reactie op disco's commerciële overname van zwarte muziekruimtes. Terwijl disco's gepolijste, dansvloer-formule funk en soul van radio en clubs duwde, bouwden jonge Bronx-creators — uitgesloten van mainstream-locaties — hun eigen cultuur:
Hiphop herclaimde funk's ritmische essentie (James Brown, Jimmy Castor Bunch) en veranderde het in een participatieve, hyper-lokale cultuur. Disco was top-down, commercieel, escapistisch; hiphop was bottom-up, rauw en gemeenschapsgeworteld.