Alitaptap (Visayaans voor "vuurtje") is een boeiende volksdans uit Leyte die de mesmeriserende vlucht van vuurtjes op een zomernacht namatigt. Het is een abstract, ensemble stuk waar licht zelf de protagonist wordt.
Uitvoerders zwaaien in unisono, draaiend bambusstokjes getipt met kleine lichten (traditioneel olielampjes of kaarsen; nu vaak LEDs). De polsbewegingen creëren bogen en spiraallichten, een zwerm vuurtjes evokerend die opstijgen, spreiden, en verzamelen. Het effect is hypnotiserend – een levende sterrenbeeld.
Alitaptap wordt vaak uitgevoerd tijdens fiesta vieringen ter ere van een stad's katholieke patroonheilige. Het fungeert als zowel artistieke offergaaf als gemeenschappelijke devotie – licht dat duisternis overwint, geloof zichtbaar gemaakt.