Oorsprong van discodansen: Van swingjaren '20 tot nachtclubcultuur jaren '70
Discodansen had geen enkel "uitvindingsmoment" – het evolueerde:
- Jaren 20-30: Paardansen (Lindy Hop, Swing) in balsalen.
- Jaren 40-50: Solodansen in juke-joints; R&B en vroege rock 'n' roll bewegingen.
- Vroege jaren 60: "The Twist" en modedansen populariseren solodansen zonder partner.
- Late jaren 60: Ondergrondse gay/zwarte/Latino-clubs (NYC, Philadelphia) mengen soul, funk en Latijnse ritmes met improvisatie.
- 1970-74: DJ's als David Mancuso (The Loft) en Nicky Siano (The Gallery) verlengen nummers voor non-stop dansen; "disco" (van discothèque) wordt de genrenaam.
- 1975-79: Mainstream-doorbraak – Saturday Night Fever (1977), hustle, bump, bus stop, linedances gecodificeerd.
De term "discodansen" vestigde zich in de vroege tot midden jaren zeventig toen de stijl de mainstreammedia bereikte. Het is een fusie van Latijnse hustle, swing-wortels en vrije zelfexpressie op een verlichte dansvloer.