Je denkt misschien aan "So What" van Miles Davis (Kind of Blue, 1959). Hoewel niet constant ruilend, bevat het iconische afwisselende solos: John Coltrane (tenorsax) en Kenny Burrell (gitaar) op sommige versies (het origineel heeft Cannonball Adderley op altsax).
Als je een specifieke opname in gedachten hebt, check de personnel – veel "ruilmomenten" zijn eigenlijk opeenvolgende solos in plaats van call-and-response.