Jazzdans is een dynamische, zich ontwikkelende vorm geworteld in Afro-Amerikaanse volkscultuur en gevormd door theaterprestaties. Vijf definerende kenmerken onderscheiden het:
Onafhankelijke beweging van lichaamsdelen (heupen, borst, schouders, hoofd) terwijl andere delen stilblijven of anders bewegen. Polyrhythmen – gelijktijdige contrasterende ritmes in verschillende lichaamsdelen – creëren complexe, gelaagde grooves.
Off-beat accenten geven jazz zijn scherpe, drijvende gevoel. Dansers worden aangemoedigd te improviseren en bewegingen persoonlijk te interpreteren binnen een choreografisch kader, waardoor elke uitvoering uniek is.
Vereist hoge flexibiliteit, wendbaarheid, coördinatie, balans en kracht. Choreografieën omvatten vaak akrobatische elementen, hoge sprongen en meervoudige pirouettes.
Sterke gezichtsuitdrukking en energieke gebaren brengen emotie over en smeden een directe verbinding met het publiek. Het gezicht danst net zoveel als het lichaam.
Afkomstig van Afrikaanse tradities: call-and-response, polyrhythmen, lichaamsisolatie, gegronde beweging. Beïnvloed door Europese sociaaldansen: walzer, polka, quadrille, en later ballettechniek. Deze fusie creëerde een duidelijk Amerikaanse kunstvorm.
Jazzdans evolueert voortdurend, absorberend hip-hop, hedendaagse dans en straatstijlen, terwijl het zijn kernwoordenboek aan beweging behoudt.