Definitie van de saxofoon
Saxofoon: Een eenvoudig-riet houtblaasinstrument van messing, met een conische boor die uitloopt in een bel. Uitgevonden door Adolphe Sax (1846). Kenmerken:
- Enkel riet (zoals klarinet) op een bekvormig mondstuk.
- Conische metalen buis (messing) met ~20–23 toongaten bediend door klappen.
- Gekromde nek (behalve sopraan), rechtopstaande bel.
- Overblaast op de octaaf (in tegenstelling tot klarinet's duodecime).
Veelvoorkomende typen (hoog naar laag): Sopraan, Alt, Tenor, Bas. Gebruikt in jazz, klassiek, pop, harmonieorkesten.