Het nummer schildert een problematische, geïsoleerde jongen die in de les dromert en gemarteld wordt. Hij lacht naar buiten toe maar "sterft" vanbinnen. Makers zien alleen wat ze willen zien; zijn innerlijke pijn blijft onopgemerkt. De lyrics roepen empathie op:
Hij staart uit het raam terwijl ze op hem afhakkelen
Hij lacht maar hij sterft
Ze zien wat ze willen zien, toch?
Zie ze mij niet
In de achterste rij, alleen zit
In een eigen wereld
Het nummer roept op tot vriendelijkheid – kijken verder dan schijnen om verborgen worstelingen te herkennen.