Louis Armstrongs muziekopvoeding: Zelfgeleerde genie
Louis Armstrong had geen formele muziekopvoeding. Hij leerde volledig aan het oor, door immersie en mentorschap in New Orleans' levendige vroege jazzscène.
Hoe hij leerde
- Colored Waifs' Home (1913): Gestuurd voor pistoelschot op Nieuwjaar. Bandmaster Peter Davis gaf hem cornet, basisoefeningen, discipline. Eerste gestructureerde instructie.
- Straat & rivierboot-leerling: Speelde in brassbands, op excursiebooten (Streckfus Line). Leerde repertoire, uithoudingsvermogen, partituurlezen langzaam.
- Mentoren: King Oliver (mentor, riep hem naar Chicago), Bunk Johnson, Buddy Petit – leerden door voorbeeld, niet theorie.
- Mondelinge traditie: Jazz werd geleerd door luisteren, nabootsen, jammen. Geen conservatoria leerden het.
Wat hij (initieel) niet kon
- Vloeiend noten lezen (leerde later, minimaal).
- Formele theorie/harmonie.
- Klassieke techniek.
Wat hij revolutieerde
- Swing-gevoel – Ritmische innovatie buiten notatie.
- Improvisatie als compositie – Solo als melodische uitvinding.
- Vocaalstijl – Scat-zang, fraseering als hoorn.
- Trompetbereik/uithouding – Hoge C's, dubbele tijd, nieuwe techniekplafond.
Zijn gebrek aan formele opleiding bevrijdde hem van Europese conventies, waardoor hij jazz' taal kon uitvinden.