Billie Holiday (1915–1959) was noch een bebop- noch een free-jazz-artiest. Haar bloeitijd viel samen met het swing-tijdperk (jaren 30–40) en de vroege post-swing/bebop-overgang.
Bebop (Charlie Parker, Dizzy Gillespie, midden jaren 40) introduceerde complexe harmonieën en razende tempo's. Free jazz (Ornette Coleman, Cecil Taylor, late jaren 50) liet akkoorden volledig los. Holiday's kunst gaat beiden vooruit en verschilt fundamenteel.
Ze revolutioneerde het jazzzang door de stem te behandelen als een melodisch instrument – melodieën in realtime herschrijven, noten buigen en emotionele waarheid prioriteren. Die innovatie hoort bij de swing-traditie, niet bij zijn avant-garde-afstootselingen.