Nee. Eric Claptons "Tears in Heaven" (1992) staat in G‑groot en volgt een eigen pop‑balladprogresie – niet de standaard 12‑maats bluesvorm (I–IV–V over 12 maten). De couplet gebruikt een I–V–vi–IV–I–V–ii–V patroon met een brug die moduleert naar de parallele mineur (Em), terwijl de refraan verschuift naar een I–iii–IV–V cyclus. De harmonische taal ontleent aan folk, pop en gospel, niet aan bluesschema.