Louis Armstrong en Duke Ellington: Parallelle Titanen van de Jazz
Geboren binnen enkele jaren van elkaar in de late 19e eeuw en opgegroeid in New Orleans' ontbrandende muziekscène, werden Louis Armstrong en Duke Ellington de tweelingpilaren van de eerste eeuw van jazz.
Gedeelde fundamenten:
- Zelfgeleerd op de bandstand – Geen conservatoria; ze leerden door te doen, nacht na nacht.
- Wereldwijde ambassadeurs – Beiden toerden onvermoeibaar, draagden jazz van Storyville naar het wereldtoneel.
- Vruchtbare opnameartiesten – Miljoenen verkochte platen; hun discografieën zijn het genre's fundament.
- Innovatoren – Armstrong: trompetvirtuoositeit, scatzang, solist-als-ster. Ellington: orkestrale jazzcompositie (1.000+ werken), harmonische raffinement, schrijven voor specifieke personages.
- Duurzame invloed – Armstrong → Miles, Dizzy, Chet, Clifford. Ellington → bigband-taal, uitgebreide vorm, componist-als-bandleider.
Uiteenlopende piekjes: Armstrong definieerde jazz's instrumentale en vocale mogelijkheden. Ellington definieerde de compositionele en orkestrale mogelijkheden. Samen kaartten ze de coördinaten van het genre.