In de vroege 20e eeuw was jazz de dominante populaire muziek. Ontstaan in de late 1800s, verspreidde het zich snel over de VS en Europa, mengde Afrikaans-Amerikaanse muzikale tradities, blues en klassieke elementen. Gespeeld in nachtclubs, danszalen en op radio, was het toegankelijk voor alle leeftijden en klassen en gezien als gesofisticeerd.
Hip hop ontstond in de late 1970s in de Bronx als subcultuur (breakdansen, graffiti, rap). Het verspreidde zich wereldwijd, resonerend met name met jongere, Afrikaans-Amerikaanse en Latijns-Amerikaanse gemeenschappen.
Jazz' vroege dominantie stamt uit de langere geschiedenis, bredere netwerk van podia en waargenomen sophistication. Hip hop overstijgt het later commercieel via MTV, rap's mainstream-opkomst, en massive culturele invloed.